bertopreis5.reismee.nl

Reizen door Zuid Korea met 300 kilometer

I am so bissie and sollie, I can\'t bring you to the train station. Prima ga ik met de bus, wel op tijd weg want het busritje duurt een uur. Tas gepakt, rugzakje om, naar beneden gelopen en wachten bij 2 graden boven nul op de bus. Het is hier s\'ochtends nog steeds erg koud, in de loop van de dag gaat de temperatuur naar 15/19 graden. Aangenaam reisweer. Het treinstation had een futuristische uitstraling, veel staal en marmer, met een aangename oase van rust. Overal duidelijk aangegeven waar ik zijn en heen moet. Kaartje kopen en de borden volgen naar het perron. Op het kaartje staat een nummer waar je op het perron moet staan, vervolgens komt  het rijtuig voorrijden waar ook mijn gereserveerde plaats is. Trouwens openbaar vervoer is hier in Korea heel goedkoop. Bus en metro zijn gemiddeld 1 euro voor een rit, het maakt niet uit of ik nu een korte of heel lange rit maak. Voor de intercity bus en trein ben ik gemiddeld 10 euro kwijt voor een afstand Amsterdam - Brussel. Vandaag voor het eerst met de KTX, de hogesnelheidslijn van Korea. Het is een vervreemdende ervaring om met een snelheid van 300 kilometer per uur door het landschap te rijden. Op de route zijn heel veel tunnels aangelegd, zodat ik vaak een donkere wand voorbij zag vliegen. Druk op de oren is de enige lijfelijk merkbare verandering, verder merkte ik weinig van de snelheid. Het landschap gaat wat sneller voorbij en als ik iets wil fotograferen, dan is het al voorbij voordat ik heb scherp gesteld. In Daegu aangekomen, in een onstuimige, tropische regenbui ging ik naar mijn cadeau van de Accor Hotel groep. Luxe in het Novotel en dat was het, de kamer was 2 x zo groot als de eigen woonkamer in Bergen. Een enorme bank, loungebank, een bureau en uiteraard een kingsize bed, waar Willem en Maxima nog jaloers op zouden zijn. S\'nachts moest ik op zoek naar mijzelf en goed opletten anders verdwaalde ik nog in dat bed. Mijn plan was om naar de Haemsa tempel te gaan, waar houten drukplaten liggen, die de originele teksten van confusius hebben. Het bleef zo hard regenen, dat ik dit uitstapje niet ben gaan maken. Ik moest vanaf de bushalte nog 20 minuten lopen en ook bij de tempel was weinig beschutting, ik kom daar nog wel een keer voor terug. Toen naar een museum of modern art gegaan. Ik was wel nieuwsgierig naar kunst in Korea, ik ben onder de indruk. Deze kunst is tijdloos en grenzeloos, hier kan de verbeelding ook zijn eigen weg gaan. Even de stad in geweest, het centrum staat alom bekend als "shoppers dream". Inderdaad 6 blocks, 24 straten,  met alleen maar winkels met alle bekende brands en afgewisseld met eettenten en coffeeshops ( nogmaals geen Amsterdamse). Het is een universiteitsstad en er zijn heel veel jongeren. Het is een bruisend centrum en de levendigheid is overal voelbaar. Volgende dag, opnieuw met 300km per uur, van Daegu naar Busan in 1.30 uur. Dit is de twee stad van Korea met een totaal andere sfeer. Een echte havenplaats, de omgeving wordt gedomineerd door bergen en prachtige natuur. Ik heb daar twee dagen rondgezworven, 2 prachtige tempels bezocht ( nee het verveeld echt nog niet ). Vooral de tempel aan zee maakte indruk. Vrouwen waren al bezig met grote lampionnen te maken voor de boeddha celebration. Op de geboortedag van boeddha is het hier één groot feest. Ik heb een foto gemaakt, die ga ik  gebruiken voor mijn nieuwe website Insight-travel , het adviesbureau voor de onafhankelijke reiziger. Motto: travel makes the difference in life .Het is de foto van de bol in de hand. Tja, ik kan het niet laten om toch weer iets nieuws te beginnen. Deze stad is ook weer veel te groot om in 2 dagen te ontdekken. Havens zijn voor mij ook favoriete plekken, de bedrijvigheid, de mensen, geuren en kleuren zijn altijd fascinerend. In Busan is de grootste visafslag van Azië en dat is te ruiken ook !! Geweldig om doorheen te banjeren en de mensen te zien die heel hard voor hun boterham moeten werken. De serene rust van de tempels en de hectiek van de havens, beide passen mij als een maatpak. Op de terugweg kwam ik langs Lotte , een warenhuis met de afmetingen van 5 keer de bijenkorf. Daar zag ik "de bedriegertjes " uit het plafond komen onder begeleiding van prachtige klassieke muziek. Samen met anderen Koreaanse mensen  met verbazing en bewondering naar dit schouwspel gekeken.  Morgen ga ik naar Tokyo en begint een niet fase in deze reis. Ik verheug mij op de komst van Carla, mijn leef-  en reismaatje. Samen gaan wij Japan verkennen, ik twijfel nog of ik een nieuwe reismee zal starten of deze verder zal gebruiken. Voor mij is het één reis, met een nieuwe toegevoegde waarde. Ik zal Zuid Korea afsluiten met een verhaal over de ritme van het reizen. So far so good.

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

{{ reactie.message }}

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit verhaal.

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!